سرویس سیاست مشرق - «وبلاگ مشرق» خوانشی روزانه در لابه‌لای اخبار و اتفاقات کشور است. ما درباره این خوانش البته تحلیل‌ها و پیشینه‌هایی را نیز در اختیار مخاطبان محترم می‌گذاریم. هر روز با بسته ویژه خبری-تحلیلی مشرق همراه باشید.

***

همدستی چپ‌های نانجیب و سوپرانقلابی‌ها علیه عقلانیت

"وفاق" ظلم به ما بود!

اسماعیل گرامی‌مقدم، فعال چپ و عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا در پاسخ به این سوال که فکر می‌کنید اختلاف دولت با برخی حامیان یا بخشی از اصلاح‌طلبان از چه زمانی آغاز شد و چرا در ماه‌های اخیر شکاف‌ها عمیق‌تر شده است، گفت: از روز نخست، این شکاف‌ها و اختلافات ایجاد شد و ریشه آن هم در همین مسئله وفاق بود!

او تصریح می‌کند: زمانی که رئیس‌جمهور مسئله وفاق را مطرح کرد، عملاً جریان حامی خود را از صحنه دولت حذف نمود و این ظلم آشکاری نسبت به کسانی بود که سرمایه ۴۰ ساله خود را صرف پیروزی ایشان کردند. این موضوع در بدنه اصلاحات ایجاد چالش، اختلاف و ناامیدی کرده است.

گرامی‌مقدم در بخش دیگری از صحبت‌های خود نیز می‌گوید: در استان‌ها نارضایتی شدیدی نسبت به موضوع وفاق و اقدامات رئیس‌جمهور وجود دارد و بسیاری از حامیان از حمایت دست کشیده‌اند زیرا در استان‌ها بخش عمده پست‌های مدیریتی در اختیار جناح رقیب قرار گرفته است.

او همچنین می‌افزاید: آقای رئیس‌جمهور در جبهه اصلاحات برنامه‌های خود را ارائه دادند، در مورد ایشان رأی‌گیری شد و نامزد اختصاصی جریان سیاسی اصلاحات شدند، اما متأسفانه مسیر را به سمت رقیب چرخاندند. طبیعی است که نارضایتی شکل بگیرد. انتقاداتی که مطرح می‌شود، به‌حق است و رئیس‌جمهور باید به ترمیم کابینه اقدام کند وگرنه در ماه‌های آینده احتمالاً با چالش‌های بیشتری مواجه خواهند شد.[۱]

*جریان "چپ‌های نانجیب" آشکارتر از این نمی‌توانستند، بگویند که با پزشکیان مشکل دارند و ریشه این مشکل هم در "وفاق" است.

و البته پزشکیان باید این دشمنی را مایه خوشوقتی خود بداند و به عقلانیت گفتمانش امیدوارتر شود.

چه اینکه گفتمان درست در سیاست آنست که بتواند سره را از ناسره جدا کند و افراد بددل را از سوراخ‌های خود بیرون بکشد.

در اقتفای اظهارات گرامی‌مقدم بیان این نکته ضروریست که هم‌نوا با چپ‌های نانجیب البته کسان دیگری هم علیه وفاق دندان به هم می‌سایند.

محفل یک سخنران مدعی ارتباط با غیب و سوپرانقلابی‌ها نیز کسانی هستند که از جناح مقابل به وفاق پزشکیان و دستاوردهای آن می‌تازند و روزی نیست که به این گفتمان عقلایی که سبب‌ساز پیشرفت‌های مثبتی شده طعنه نزنند.

علت این همنوایی کسانی در ۲ اردوگاه راست و چپ علیه وفاق چیست و وفاق سران قوا و نیروهای سیاسی خردمند کشور با یکدیگر چرا دشمنی اینان را برانگیخته است؟!

ما این پاسخ را می‌دانیم لکن کنکاش پیرامون آن را به مخاطبان محترم وامی‌گذاریم.

در اینجا اشاره به سخنان سال گذشته دکتر حداد عادل، رئیس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب نیز ضروریست که در حمایت از رأی‌آوری کابینه پزشکیان از مجلس دوازدهم گفته بود: افرادی از هر دو جناح وفاق و همدلی را خوش نمی‌دارند.[۲]

گفتنیست اشاره گرامی‌مقدم به انتخاب پزشکیان به‌عنوان نامزد منتخب در جبهه اصلاحات در حالی است که اولا پزشکیان حاضر به امضای میثاق‌نامه چپ‌های ستادی نشد و ثانیا جبهه اصلاحات نیز پس از چند دوره رفتار شریرانه‌ی تحریم انتخابات و از ترس برخورد امنیتی نظام بود که وارد انتخابات شد و به زور از پزشکیان حمایت کرد.

لذا اظهارات گرامی‌مقدم سندی است واضح بر اینکه این حمایت تا چه اندازه زورکی بوده است.

این مصاحبه یک نکته جالب نیز دارد و آن اینکه گرامی‌مقدم در حالی به عنوان یک عضو مبرّز حزب اعتماد ملی، رئیس‌جمهور پزشکیان را مورد حمله قرار داده است که الیاس حضرتی، دیگر عضو برجسته حزب اعتماد؛‌ رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت پزشکیان است.

***

زیباکلام، روحانی را آچمز کرد

دکتر صادق زیباکلام، چهره اصلاح‌طلب و از استادان علوم سیاسی در بخشی از یک مصاحبه با رسانه خبرفوری گفته است: فرض کنیم فردا –در ایران- یک نظرسنجی بشود که اگر آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کنند،‌ آیا شما از جمهوری اسلامی پشتیبانی می‌کنید یا خیر؟ من میگویم که ۹۰ درصد مردم می‌گویند ما پشت جمهوری اسلامی هستیم.

او می‌افزاید: حمایت ما از نظام جمهوری اسلامی اگر مورد حمله آمریکا و اسرائیل قرار بگیرد به این معنی نیست که ما خطاها را نبینیم.

زیباکلام تصریح می‌کند: اگر دعوا بشود سلّمنا که من می‌آیم پشت نظام. ولی نقد خودم را هم دارم.

این فعال اصلاح‌طلب بیان می‌کند: آدم در دعوا پشت سر بچه‌اش می‌ایستد. بچه‌اش را از سر کوچه پیدا نکرده است. این تفاوت من با رضا پهلوی است. او می‌گوید اسرائیل بزند و نظام سقوط کند. من می‌گویم اگر نظام سقوط کند ما بدبخت می‌شویم. من اصلا و ابدا نمی‌خواهم این نظام سقوط کند.[۳]

*حرّیت ایرانی و اسلامی دکتر زیباکلام بارها در منصه‌های حساس به مدد نظام و ایران آمده و او به این واسطه یک الگوست.

منطق مورد اشاره آقای زیباکلام در لزوم حمایت از نظام اسلامی نیز یک منطق کاملا درست و مدلل است.

منطقی که البته افرادی مثل شیخ حسن روحانی با آن مخالف‌اند و از همین رو بود که دیدیم آقای روحانی اخیراً در اظهاراتی غیر منصفانه و غلط از این گفت که "نباید فکر کنیم که در آن ۱۲ روز مردم ایستادند پس اگر ۱۲ روز دیگری اتفاق بیفتد باز هم مردم می‌ایستند"!

ما در وبلاگ مشرق در ردّ اظهارات غلط روحانی نوشته بودیم:‌

این حرف عجیب در حالی است که اولین هدف مردم از مقاومت حفظ امنیت و استقلال خودشان بود و این هدف فردی در هیچ حالتی و در هیچ حکومت عادل یا جائری ساقط نمی‌شود. ثانیا جالب است که می‌بینیم آقای روحانی در همین سخنرانی به وصف ذات خشونت‌بار اسرائیل و جنایت‌های آن نیز می‌پردازد. اکنون آیا منطقی است که مردم به بهانه چند ایراد در نظام اسلامی یا هر اعتراضی که دارند اما در مقابل این دشمن جانی و جنایتکار سپر مقاومت و ایستادگی را بیاندازند؟ از همینجا مشخص می‌شود که گزاره مورد اشاره روحانی درباره محدود بودن ایستادگی مردم تا چه اندازه دور از عقلانیت و انصاف است.[۴]

***

جایگاه بانوان کم‌حجاب در نظام اسلامی چیست؟

کارِ کارستان مسئولان کشور در "شهادت کم‌حجاب‌ها"

چند روز قبل بود که روزنامه اینترنتی صدای ایران که توسط سایت Khamenei.ir وابسته به دفتر مقام معظم رهبری منتشر می‌شود؛‌ با انتشار تصویری از شهیده نیلوفر قلعه‌وند، از شهدای درگیری ۱۲ روزه؛ صد و پنجاه و نهمین شماره خود را به او تقدیم کرد.

تصویر این بانوی شهید اگرچه بی‌حجاب نبود اما معیارهای مرسوم در حوزه حجاب را هم نداشت.

قبل از این نیز تصاویری از حجت‌الاسلام محسنی‌اژه‌ای و دکتر پزشکیان، رؤسای قوای مقننه و قضائیه هم منتشر شده بود که عکس‌هایی از بانوان شهید کم‌حجاب را در پشت سر خود داشتند.

ماجرای انتشار این تصاویر و حمایت مقامات ارشد کشور به‌عنوان مروّجان حجاب، از بانوان شهیده‌ای که دچار کم‌حجابی یا بد حجابی بوده‌اند حرف و حدیث‌ها و بعضا انتقاداتی را برانگیخته است.

*قبل از هرچیز حتما بایستی متوجه تفاوت "بی‌حجابی" و "بدحجابی" یا همان کم‌حجابی بود.

این دو با یکدیگر متفاوت هستند. بی‌حجاب یعنی زن یا مردی که موازین شرعی، قانونی و عقلایی را در بحث پوشش رعایت نمی‌کند!

اما کم‌حجاب به فردی اطلاق می‌شود که این موازین را با سستی یا اعتقاد نه چندان محکم رعایت می‌کند. ضمن اینکه رفتار معاندانه هم ندارد.

در بحث قوانینی مثل گشت ارشاد یا تأکیدات نظام اسلامی بر لزوم رعایت حجاب نیز باید دانست که این قوانین یا تأکیدات صرفا شامل بی‌حجابی بوده است نه کم‌حجابی یا بدحجابی!

در واقع، کم‌حجابی در نظام جمهوری اسلامی ایران هرگز شامل اطلاق جرم نبوده و صرفا در مواعظ اخلاقی به رفع آن توصیه شده است.

شاهد این گفته‌ها نیز رفتارهای نظام اسلامی در طول دهه‌های گذشته است.

بانوان کم‌حجاب یا حتی بدحجاب همواره توسط صداوسیما به عنوان رسانه جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته شده‌اند و تصاویر آنها نیز با یک روال طبیعی پخش می‌شود، سردار علی‌فضلی در فتنه ۸۸ از یک بانوی کم‌حجاب به دلیل نجات یک بسیجی تشکر کرد، اغلب مسابقات ورزشی مردان و زنان از تلویزیون پخش می‌شود و چه بسیار تعاملات اجتماعی روحانیون و سردارانی مثل شهید سلیمانی با بانوان کم‌حجاب که در تصاویر مضبوط است و همه دیده‌ایم.

پس باید حتما به تمایز و تفاوت دو مقوله کم‌حجابی با بی‌حجابی توجه کرد.

و اما تکریم از بانوان شهیدی که حجاب کمی داشتند...

ما همه معترفیم که "حجاب" ضرورتی دینی است که در بعد اجتماعی بنا به صلاحدید ولایت فقیه باید اعمال شود. مطالبه حجاب از سوی افراد جامعه نیز یک مطالبه معقول است و حتما بایستی به آن ارج نهاد.

این عقلانیت‌ها اما هرگز معارض با لزوم ارج نهادن به قهرمانان، ایثارگران و شهدای کم‌حجاب یا حتی بی‌حجاب راه ایران و اسلام نیست.

در واقع اگر ما در جایی به ایثارگری یا شهیدی احترام می‌گذاریم این احترام به ضرورت ایثار و یا شهادت او و فدا شدنش در راه اسلام و ایران است. ضرورتی همیشگی و لا یتغیّر که البته یک الزام عقلایی نیز هست.

در این میان اما یک دقت بزرگ لازم است و آن اینکه گرامیداشت یک شهید و احترام به او هرگز به معنی این نیست که آن شهید یا شهیده هیچ اشتباهی ندارد یا اینکه تمام اعتقادات و سبک زندگی او مورد تأیید ماست.

چه اینکه شهدای گرانقدر زیادی را در جنگ ۸ ساله، در قضایای محور مقاومت و اساسا در تاریخ اسلام می‌شناسیم که اشتباهات زیادی را در زندگی شخصی خود داشته‌اند اما دست آخر جانشان را فدای اسلام یا وطن کردند.

لذا روشن است که می‌توان از یک شهید راه وطن یا اسلام تمجید کرد و شهادت او را الگو قرار داد اما با برخی انتخاب‌ها یا تفکرات او در طول دوران حیاتش موافق نبود.

و این دو قضیه هیچ منافاتی با یکدیگر در وادی عقلانیت و اسلام ندارد.

پس مشخص می‌شود که دفتر مقام معظم رهبری و یا رؤسای قوا اگر حمایتی از بانوان شهیده اما کم‌حجاب داشته‌اند و تصویر آنها را منتشر کرده‌اند، این حمایت اولا شامل فلسفه اسلامی و عقلایی تفاوت بی‌حجاب و کم‌حجاب است و ثانیا این حمایت و تمجید، ضرورتی وطنی و اسلامی بوده است که نثار شهدای راه وطن و اسلام شده است.

گفتنیست مقام معظم رهبری در پاسخ به یک استفتا در همین زمینه می‌فرمایند: نشان دادن زنان کم حجاب یا در مراسم انقلابی و دینی اگر به منظور نشان دادن حمایت اقشار مختلف مردم از نظام اسلامی باشد و مفسده ای بر آن مترتب نباشد، اشکال ندارد.[۵]

یادآوری می‌شود که مشرق در سال ۱۴۰۱ طی گزارشی مفصّل با عنوان "جایگاه بانوان کم‌حجاب در نظام اسلامی" به تمایز مهم کم‌حجابی با بی‌حجابی پرداخته و از اقدامات خوب بانوان کم‌حجاب تمجید کرده بود.[۶]

مجددا تأکید می‌شود که اقدامات خوب و شهادت افراد حتی "بی‌حجاب" نیز شایسته تقدیر است اما در برونداد رسانه‌ای مسئله طبعا تفاوت‌هایی وجود دارد.

***

1_ https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1715892

2_ mshrgh.ir/1652260

3_ https://www.khabarfoori.com/fa/tiny/news-3180078

4_ mshrgh.ir/1767798

5_ https://farsnews.ir/MediaRules/1728487829732477641

6_ mshrgh.ir/1454083